JI XELKÊ RE MASÎGIRO
Ez ji xelkê re masîgiro me, ji xwe re kûsîgiro me. Eger min ji xwe hez kiriba ezê kêrî xwe jî hatiba û kêrî welatê xwe jî.
Niza bê ji bo çi ez li ber derê xelkê şêrê
nobî me, li ber derê xwe rûvîyê kozka
mirişkê me. Gelo ez dijminê axa xwe me
an ez xayînê rihê xwe me? Çima ez ji
xerîban re baş im lê ez ji hemwelatîyên
xwe re nebaş im? Ev çi êş e ku ez pê
ketime? Gelo ez durûyekî zane me an
nezanekî durû me?
Ez heyranê welatê xelkê me. Min çand û
dîroka wan jiber kirîye lê ez biyanîyê çand û
dîroka xwe me. Ez dikarim bi şev roj wan
biparêzim lê ez welatê xwe hewceyî
parastinê jî nabînim. Ez pisporê pisgirêkên
wan im lê ez nezanê civaka xwe me. Ez
dikarim ji bo xelkê mêranîyê bikim lê ji bo
mirovên xwe destê xwe nalebitînim. Ez ji
bo xelqê şêr, ji bo xwe kerê nêr im. Ez
fedayîyekî rind im. Ji bo pesnê min bidin
ez dikarim rihê xwe bidim. Pevçûna ku ne
ya min be jî ez xwe dixê mê. Ez leşkerekî
bi peran im kerekî bêterî me. Ez, miriyê di
ber xelqê de şîniyê di ber xelqê de me.
Ez li xwe bêtir li xelkê difikirim. Ji xelkê
re kewgir, ji xwe re mişkgir im. Pêşî
qîmetê didim hinka din. Pêşî qîmetê didim
yên dûrî min lê ti carî dora min nayê. Xelatên xweşik û biha ji xelkê re dikrim. Xizmet û hirmeta mezin ji xelkê re dikim
lê heman qedir û qîmet li min navegere. Ez
ji xelqê re masîgiro, ji xwe re kûsîgiro
me.
Ne ez tenê lêbelê hinek bawermendên
wêrek hene ku dikarin ji bo birayên xwe
yên wî alî dinyayê biçin şer lê ji bo
hemwelatîyên xwe yên ku neheqî li wan
dibe tiştekî nakin. Dikarin li vî welatî jî
têkoşîna bawerîyê bikin. Dikarin li vî warî
jî li dijî neheqîyê derkevin. Dikarin li vê
jiyangehê jî serî li hemberî zordarîyê rakin
lê nakin. Ji xwe ji bo ku ji vê rastîyê
bazdin, ji bo ku vê rastîya nav lingê xwe
nebînin diçin dûrî welêt têkoşînê dikin.
Helbet alîkarî ji wan mirovan re jî divê lê
şervanên bawermend çima cihê azmûna
xwe diguherin? Eger di rêya Xwedê de koç
bikin heqê kesî û rexneyê namîne lê ku ne
wisa be ji bo çi direvin? Gelo dijmin
dijwar e an hevalê dijmin in û wî dijmin
nabînin? Rastî tahl e, gîhayê hewşê jî tahl
e. Em ji rastîya dûr re wêrek, ji rastîya
nêzîk re newêrek in.
Fêda min ji derve re heye lê dost û hevalên
min ti fêdê ji min nabînin. Ez dikarim ji
cîranê xwe re karên baş bikim lê ji nav
malê re zerar im. Dikarim ji kesên biyanî
re projeyên têkuz çêbikim û bikim ku
welatê me pê talan bibe û biherime. Ez
dikarim ji bo armancên neyaran çekên
dijwar û bombeyên bibobelat bikşînim
welatê xwe. Ez li welatê xelkê çopekê jî
navêjim erdê lê bi welatê xwe de dirîm. Lewra ji xelkê re hêkan dikim ji me re
zelqan dikim. Ma min ji xwe fêm kirîye ku hûn ji min
fêm bikin? Bûyer, tevger, gotin, kar û
zanînan ez li nav hev dixim, ma ez dihêlim
ku hûn fêm bikin?

1 Yorum
Nurettin Yiğit
10.11.2025 21:16:01
Min ji te fêhm kir Mamoste! ????